Lotniczy wychowawca mieleckiej młodzieży

Zygmunt Osak (fot. encyklopedia.mielec.pl)

W trudnym czasie, w którym dla bezpieczeństwa ograniczamy kontakty osobiste i mamy więcej czasu – poczytajmy. Teofil Lenartowicz, autor bloga cowiemechanikolotnictwie.blogspot.com, opublikował biografię i wspomnienia jednego ze znanych młodszego pokolenia mieleckich pilotów – pilota doświadczalnego Zygmunta Osaka.

Teofilowi Lenartowiczowi wpadły w ręce materiały dotyczące jednego ze znanych młodszego pokolenia mieleckich pilotów. Uznał, że są nie tylko interesujące ze względu na działalność lotniczą, ale także wychowanie młodzieży, z którą potrafi wspaniale nawiązać kontakt.

Znam niemal wszystkich mieleckich pilotów od początków mej pracy, aż do emerytury, ale żaden z nich po przejściu w stan spoczynku nie poświęcił się tak młodzieży jak Zygmunt Osak. Kiedy zaczynałem pracę w Mielcu on był jeszcze dzieckiem, ale bakcyl lotniczy wraz z uciążliwą pracą doprowadził go do zdobycia licencji pilota doświadczalnego I klasy. Los dla niego nie był łaskawy, bo chociaż posiadł najwyższy poziom wyszkolenia pilota, to jego lotniczą karierę przerwała choroba uniemożliwiająca latanie w doświadczalnych próbach. Odtąd swoje zamiłowanie lotnicze poświęcił modelarstwu lotniczemu, dzięki któremu stał się znanym w modelarstwie wychowawcą młodzieży – opowiada Teofil Lenartowicz.

Zygmunt Osak wylatał około 5 tysięcy godzin na 25 typach samolotów (w tym około 2 tysiące godzin doświadczalnych) i około 1300 godzin na 15 typach szybowców. W czasie lotów wielokrotnie znajdował się w sytuacjach ekstremalnych (wypadki głównie z przyczyn technicznych i losowych), ale wyszedł z nich bez szwanku.

Warto zapoznać się z biografią człowieka przybyłego z rodzicami za chlebem z terenów Białej Podlaski w 1947 roku do Mielca, kiedy Zygmunt miał 3 lata. Zapoznajmy się z jego biografią i wspomnieniami.

Zapraszamy do lektury biografii i wspomnień lotniczego wychowawca mieleckiej młodzieży – pilota doświadczalnego Zygmunta Osaka na stronie www.cowiemechanikolotnictwie.blogspot.com

Źródło: Teofil Lenartowicz
comments powered by Disqus