Spotkanie w 80. rocznicę próby startu balonu Gwiazda Polski

Przygotowania w Dolinie Chochołowskiej do lotu do stratosfery balonem "Gwiazda Polski" (fot. Narodowe Archiwum Cyfrowe)

Lotnicza Warszawa, portal prezentujący miejsca Warszawy związane z lotnictwem, tradycjami lotniczymi i ich historią, a także przedstawiający działalnośc poszukiwawczo-wydobywczą grupy oraz inne wydarzenia i tematykę lotniczą w ogólnym ujęciu, zaprasza fanów historii lotnictwa na spotkanie w 80. rocznicę próby startu balonu Gwiazda Polski.

Spotkanie odbędzie się 13 października 2018 r. w godzinach 11:00 – 17:00 w Warszawie, przy ul. Huculskiej 6.

Misją Lotniczej Warszawy jest popularyzacja lotnictwa, polskich tradycji przemysłu lotniczego, jego produktów i historii. Terenowa, archeologiczna weryfikacja zachowanej lotniczej, historycznej spuścizny lat minionych.

Realizując tę misję Lotnicza Warszawa zaprasza na spotkanie rocznicowe pod przewodnictwem dr Zofii Krawczyk na terenie dawnego Poligonu Doświadczalnego Wytwórni Lotniczej Firmy "Motolux". Tutaj w latach 1935-1938 powstały konstrukcje trzech gondol – laboratoriów badawczych dla pierwszego Polskiego Balonu Stratosferycznego "Gwiazda Polski".


Przygotowania do lotu do stratosfery balonem "Gwiazda Polski". Badanie techniczne gondoli do balonu. (fot. Narodowe Archiwum Cyfrowe)

Rejon ulic Huculska 6/Konduktorska 17 stanowi Lotniczy Ślad Materialny bezpośredni (LSM/b) według terminologii wymyślonej przez Krzysztofa Wielgusa i powinień być zachowany w odpowiedniej formie oraz formule dla przyszłych pokoleń.

"Gwiazda Polski" to największy na świecie tradycyjny balon stratosferyczny wielokrotnego użytku, zaprojektowany i zbudowany w Polsce w 1938 roku przez WBS w Legionowie.

W roku 1937, z inicjatywy znanego polskiego fizyka, prof. Mieczysława Wolfkego, zrodził się pomysł zorganizowania w Polsce stratosferycznego balonowego lotu załogowego. Jego celem sportowym miała być próba pobicia rekordu wysokości ustanowionego 11 listopada 1935 r. przez amerykańskiego pilota kpt. Alberta Williama Stevensa, który wzleciał na 22 066 m ponad powierzchnię ziemi; plan Polaków przewidywał osiągnięcie nowym balonem wysokości 30 000 m.

Przedsięwzięciu patronował prezydent Polski prof. Ignacy Mościcki, protektorem lotu był inspektor armii, gen. broni Kazimierz Sosnkowski, a całemu przedsięwzięciu patronowała Liga Obrony Powietrznej i Przeciwgazowej (LOPP).

Głównym konstruktorem balonu został mjr pilot inż. Stanisław Mazurek, zaś kierownictwo nad laboratoryjnymi badaniami cech materiałów lotniczych przeznaczonych na budowę stratostatu powierzono inż. Janowi Zygmuntowi Karpińskiemu. Gumowanie powłoki balonowej zostało oparte na wynalazku dyrektorów fabryki gumy w Sanoku, dr. Oskara Schmidta i Władysława Kubicy.

Start balonu miał nastąpić we wrześniu 1938 r. z Doliny Chochołowskiej w Tatrach Zachodnich. Załogę stanowili: dwukrotny zdobywca pucharu Gordona Bennetta i kilkakrotny balonowy rekordzista świata kpt. pilot Zbigniew Burzyński oraz fizyk i badacz promieniowania kosmicznego, dr Konstanty Narkiewicz-Jodko. Pilotami rezerwowymi byli Franciszek Hynek i Antoni Janusz.

Czy start się udał? Jakie były dalsze losy balonu? Jeśli chcesz dowiedzieć się więcej zapraszamy na spotkanie 13 pździernika.

Więcej informacji na stronie wydarzenia.

Źródło: Lotnicza Warszawa
comments powered by Disqus