A jak jest w stanach? Skopijujmy tamte rozwiązania.

Też czytałem artykuł (Skąd tyle wypadków?). Przerażająca statystyka. Ale akurat z artykułem kompletnie się nie zgadzam. Ta epoka już minęła.
Też zaczynałem w modelarni, później szybowce, teraz samoloty. Ale to był 30 lat temu. W dzisiejszych czasach chcecie ludzi zmuszać do podążania ścieżką "piramidy"? To było dobre na wiek XX, teraz mamy XXI. I system szkoleniowy należy dostosować do bieżących potrzeb. Świetnie że ktoś ma zapał "od modelarni". Niech idzie tym sprawdzonym szlakiem, na pewno mu to nie zaszkodzi.
Ale popatrzmy też na inny strumień dzisiejszych pilotów, to m.in. ludzie którzy mają pieniądze i kupują sobie samoloty dla przyjemności. I co, zakazać? Mają nie latać? A może mają się zabijać, bo nie są "z piramidy"?
Może i niech się zabijają, skoro taka jest wola ludu i jego wybrańców.
A może jednak próbować coś z tym zabijaniem się robić. SYSTEM SZKOLENIA LOTNICZEGO I WSPARCIA GA W TYM KRAJU OD LAT ODBIEGA OD WSPÓŁCZESNOŚCI. I w dużej części odpowiedzialne za to są agendy rządowe, takie jak ULC PAŻP czy IMGW. Aeroklub Polski też powinien mieć sobie sporo do zarzucenia, pojedyncze aerokluby szkolą do czegokolwiek powyżej PPL.
Czy ktoś słyszał o ULC przyjeżdżającym na pokazy lotnicze z prelekcjami o bezpieczeństwie? W innych krajach przyjeżdżają. Skoro wszyscy się zgadzają że ścieżka od 500/5 do 200/2 ma sens to słucham, kto w dzisiejszej Polsce to promuje? Albo uprawnienia IR - bez teorii ATPL nie da rady, bo samych kursów IR nikt nie organizuje. Takich przykładów można mnożyć - gadania mądrych głów sporo, a rozwiązań systemowych dla GA - zero.
Moim zdaniem piloci GA jak nie chcą umierać w takich ilościach powinni się zebrać i złożyć pozew zbiorowy. Pozew o nie wywiązywanie się ze statutowych obowiązków co najmniej przez ULC (a może i IMGW - słynne radary, czy PAŻP - ostatnie działania dla antybezpieczeństwa w Internecie).
Nawet jak na gruncie prawnym nie będzie łatwo wygrać - bo przecież na wszystko będzie tysiąc papierków - to w mediach na pewno zrobi się gorąco. Smoleńsk zmienił sporo w wojsku, to 40 GA ofiar 2011r też niech nie idzie na marne. Może się uda coś zmienić. Bo jak zostanie po staremu - to i tyle samo osób zabije się w przyszłym roku.
Panie Błażeju, potencjalna inicjatywa dla AOPY?

Po przeczytaniu najnowszego PLAR-u, w szczególności artykułu o piramidzie i Waszych postów jestem nieco przerażony niezrozumieniem przez Was przesłania tego artykułu. Cieszę się, że redakcja PLAR go opublikowała, gdyż dzieje się wiele niedobrego na naszym lotniczym podwórku.
W mojej ocenie artykuł ten należy potraktować jako prezentację dobrej koncepcji procesu szkolenia nowych pokoleń pilotów. Przejście nowego adepta sztuki latania przez te najbardziej podstawowe szczeble kariery pozwala wyszkolić pilota mającego możliwie najpełniejsze zrozumienie „fizjologii” latania.
Sam przeszedłem do latania samolotowego poprzez modelarstwo i szybownictwo. Swoje latanie zacząłem w 1989 roku jeszcze za poprzednich czasów – uważam się za absolwenta starej szkoły lotniczej. Dziś mam na swoim koncie ponad dwa tysiące godzin nalotu, może to i mało, ale z tej perspektywy uważam, że latanie na szybowcach dało mi bezcenny bagaż wiedzy, umiejętności i doświadczenia. Latanie na szybowcach w mojej ocenie wymaga od pilota dużo większego zaangażowania przygotowanie do lotu (meteo, trasa, etc.). To także bardzo dobra szkoła precyzyjnego pilotażu (każdy, kto próbował swoich sił na zawodach szybowcowych, wie jak mści się każde niedbalstwo pilotażowe). Lot szybowcem to permanentne podejmowanie decyzji – każda zła to lądowanie w polu. Lądowanie – nic, tak jak szybowiec nie wyrobi w pilocie nawyku dokładnego wykonania kręgu i samego manewru lądowania a to za sprawą świadomości, że masz tylko jedną próbę, jak się spaprze to efekty mogą być nieciekawe. Dobrym przykładem jest lądowanie kpt. Wrony – sytuacja kryzysowa a manewr podejścia i przyziemienia wykonany perfekcyjnie. Nigdzie indziej jak w szybownictwie możliwość lądowania w terenie przygodnym nie jest tak realna i bliska. Moi instruktorzy powtarzali mi, że każde bez wyjątku, lądowanie mam traktować jak takie w terenie przygodnym, czyli musi być wykonane idealnie. Takie podejście do latania pozwala wyryć w głowie nawyki, które przekładają się później na właściwe zachowania pilota samolotu. Dodatkowym przyrządem w szybowcu są cztery litery, dzięki któremu można lepiej czuć jego zachowania, a potem każdego innego statku powietrznego.
Świadectwem tego, że szkolenie metodą piramidy pozwalało wyszkolić bardzo dobrych pilotów, a przede wszystkim właściwie ukształtować ich mentalnie jest to, że żaden z pilotów (wielu z nich lata dziś w liniach), z którymi miałem przyjemność rozpoczynać szkolenie do dnia dzisiejszego nie zrobił w powietrzu nic głupiego.
Piszecie, że w czasach PRL latanie było dostępne dla niewielkiego grona osób. Zgadza się. Dziś jest inaczej – głównie decyduje zasobność portfela. Ówcześnie była taka selekcja – pozwalało to na wyłowienie z tłumu chętnych, tych najbardziej wartościowych dla lotnictwa osób. Dziś nikt nie weryfikuje tak dokładnie tego czy dana osoba tak do końca nadaje się do tego by być pilotem, nawet tym turystycznym. Spotkałem sporo osób, których w mojej ocenie w naszym środowisku być nie powinno – ludzi z podejściem: jestem biznesmenem, nie mam czasu, lecz mam chęć polatać, co tam briefing, co tam sprawdzenie paliwa, wsiadam w samolot jak na kobyłę i lecę bo chcę. Może kolejny raz uda mi się nie zabić? Dwie tegoroczne katastrofy są niestety z udziałem takich osób, jak zapoznacie się z publikacjami PKBWL, domyślicie się, o które chodzi.
Mam także szczęście bycia synem pilota wojskowego (samoloty ponaddźwiękowe), który także przeszedł szkolenie lotnicze w modelu piramidy – efekt, bezwypadkowe dolatanie do lotniczej emerytury. Chyba coś w tym jest?
Zwróćcie uwagę na fakt, że wszyscy polscy piloci, którzy odnieśli i odnoszą sukcesy w sportach lotniczych przeszli przez coś na kształt piramidy.
Dobrze by było, aby każdy z nas przez zimę pomyślał, czy aby, to wydawałoby się mniej zaawansowane latanie na szybowcach, mogłoby nauczyć mnie czegoś nowego, przydatnego w samolocie.
Popatrzcie na zagadnienie piramidy przez pryzmat powiedzenia: czym skorupka za młodu nasiąknie........
Tylu samo lądować co startów życzę Wam wszystkim w nowym sezonie.

Głupoty Waść piszesz-piramidalne.

Zdarzaly sie przypadki uzyskania srodkow UE/EFS na szkolenia lotnicze w Polsce.

Niektore FTO czy aerokluby dostawaly je na szkolenia PPL i CPL oraz MML.

Niestety niewielu sie o to stara...

Rozmawialem kiedys z dyrektorami dwoch aeroklubow na ten temat. Odpowiedzieli mi, ze uzyskanie srodkow wymaga duzo papierow,a oni maja klientow co wykladaja z gory cale 30tys na PPL i im sie nie chce w to bawic, a poza tym "lotnictwo jest dla tych co maja kase"... (tak mi odpowiedzieli...)

Szkoda bo z tych srodkow ktorych Polska nie wykorzystala i musi zwrocic, mozna by sfinansowac kilka osrodkow FTO/MTO/CTO...

Szanowny Panie Anonimie. Ma Pan bardzo dużo racji. Niestety, tak Aeroklub Polski, jak i ULC, AOPA Poland i parę innych organizacji nadal siedzą na ,,okopach świętej trójcy'', a ponieważ to przysłowie ma źródło z Galicji, oczywistym jest, że na dodatek wymienione instytucje po austriacku myślą.
Dziwne, dlaczego z jednej strony od lat mamy lamenty, że komercja, koszty, brak dostępu młodzieży do szkolenia lotniczego. Tymczasem z drugiej ,,umownie'' strony Polska nie potrafi wykorzystać środków z programów unijnych, np. z programu Kapitał Ludzki, a jak już wykorzystuje to na realizację tego, o czym wszyscy od dawna wiedzą, ale nie mają ,,tego'' co wiedzą przystrojonego w definicje, jakby ta właśnie ,,definicyjna wiedza'', akurat była barierą do rozwoju społecznego. To z tego, m.in. powodu są mało efektywnie wykorzystywane, bądź nawet zwracane środki z powrotem do kasy unijnej. Nie spotkałem się jeszcze z żadną oficjalną informacją, że jakiś promil z programu Kapitał Ludzki był wsparciem szkoleń lotniczych. Jeżeli ktoś ma wiarygodnie sprawdzone informacje w tym względzie, myślę, że zabierze głos ,,w sprawie'', na tym Portalu. Poza tym, chyba zbyt szybko w Polsce ,,zapomniała się'' maksyma śp. Profesora Kotarbińskiego o pracy od podstaw. I to nie tylko w lotnictwie. Pozdrawiam.

Przeczytałem felieton redaktora naczelnego, oraz artykuł o powrocie systemu piramidy w jednym z aeroklubów i nie będę ukrywał, że jestem zaniepokojony taką retoryką. Dyskusji nie podlega, że miniony rok był rokiem fatalnym dla polskiego lotnictwa ogólnego. Liczba ofiar i częstotliwość wypadków, nawet dwa jednego dnia, co statystycznie wydaje się niemożliwe, są bardzo niepokojące. Jednak odwoływanie się do systemu szkolenia, jeszcze z czasów PRL wydaje mi się nie uzasadnione. Po pierwsze, oczywistym jest, że kiedyś liczba wypadków była zdecydowanie mniejsza bo zdecydowanie mniej osób latało. Było to zajęcie elitarne, którym cieszyć się mogła wąska grupa osób. Dzisiaj latanie jest zdecydowanie powszechne, a ze wzrostem liczby operacji, musi wzrosnąć też liczba wypadków i ofiar. Tezę tą potwierdza autor bardzo popularnej książki The Killing Zone. Ze statystyk NTSB wynika, że mimo iż liczba wypadków w ostatnich latach wzrosła, to procentowo nie jest to odstępstwo od średniej z ubiegłych lat. A warto wspomnieć, że w Stanach, gdzie mam niewątpliwą przyjemność od czasu do czasu latać, system piramidy nie funkcjonuje, instytucja aeroklubu jest prawie nieznana, a komercyjne szkolenia, na które od jakiegoś czasu psioczy się na łamach Przeglądu, są tam powszechne, funkcjonują od dawna i zdają egzamin.
Przyczyn fatalnych statystyk mijającego roku, upatrywałbym gdzie indziej. Uważam, że tak jak w większości sfer życia, brakuje u nas w kraju pewnej kultury latania. I być może system piramidy w minionych latach tej kultury uczył, jednak dzisiaj nie jest to rozwiązanie skuteczne. W Ameryce większość pilotów otrzymuje ciągłe wsparcie od AOPY i FAA, które publikują w Internecie wiele multimedialnych i darmowych materiałów szkoleniowych. W Polsce AOPA z tych zadań w ogóle się nie wywiązuje i jest raczej wzajemnym kółkiem adoracji panów zasiadających we władzach organizacji. Podobnie sprawa ma się, z Urzędem Lotnictwa Cywilnego, który zajmuje się raczej sam sobą i raz do roku organizując konferencję, na której podsumowywane są statystyki incydentów i katastrof.
Drugiej przyczyny upatruję w lotnictwie Ultralekkim. Warto spojrzeć ile z wypadków, które wydarzyły się w tym roku, to wypadki właśnie ULM’ów. Niepełne oprzyrządowanie samolotu i trening który w Polsce zajmuje ok. 25 godzin, a u naszych południowych sąsiadów jeszcze mniej. Piloci z uprawnieniniami turystycznymi powinni sobie przypomnieć, na jakim etapie szkolenia byli po 20 godzinach i jak dużym wyzwaniem był samodzielny lot! A „pilotom” ze świadectwem kwalifikacji po 20 godzinach daje się prawo do latania po całym kraju! Uważam, że to jest kwestia warto rozważenia i mimo, że jestem szczerym zwolennikiem dużej dostępności i popularyzacji lotnictwa, niekoniecznie od modelarza w Aeroklubie, to przepisy w tej kwestii stanowczo powinny zostać zaostrzone! Jeżeli nie, to coraz częściej za sukces będziemy uważać to, że samolot skończył na drzewie, a nie na polu w kłębach dymu!