Badania lekarskie w lotnictwie UL

Czas zliberalizować wymagania medycyny lotniczej dla pilotów rekreacyjnych. W krajach europejskich oraz w Stanach Zjednoczonych od kilkunastu lat istnieje wyraźny trend związany z redukcją wymagań i uproszczeniem procedur dla uzyskania oraz utrzymania uprawnień dla rekreacyjnych pilotów ultralekkich statków powietrznych do 600 kg MTOM.

Wydaje się, że źródłem tego zjawiska jest stale postępujący proces upowszechnienia lotnictwa rekreacyjnego UL.

Zapoczątkowany w latach osiemdziesiątych XX wieku intensywny rozwój ultralekkich samolotów i innych ultralekkich statków powietrznych spowodował, że obecnie ten rodzaj lotnictwa coraz wyraźniej dominuje w dziedzinach rekreacji, małej turystyki lotniczej, a dyscypliny mikrolotowe mają swój znaczący udział w sporcie lotniczym.

Od drugiej połowy lat siedemdziesiątych, kiedy Dick Eipper, będący jednym z wielu zapaleńców, dodał podwozie, mały silnik oraz fotel do lotni – szybowca Quicksilver Boba Lovejoya i w ten sposób przeniósł konstrukcję słynnego dziś Quiksilvera ze świata lotni do właśnie tworzącego się świata ultralekkich samolotów, minęło już blisko pięćdziesiąt lat. Lotnictwo ultralekkie, jakie znamy dzisiaj – dojrzało i dawno już wyszło z okresu eksperymentalnego. Współcześnie produkowane i użytkowane popularne konstrukcje są wszechstronnie sprawdzone i całkowicie bezpieczne w swoim zakresie użytkowym. Dynamiczny rozwój projektowania i produkcji ultralekkich statków powietrznych w Europie w okresie ostatnich około 20 lat spowodował, że obecnie koszty zakupu samolotu ultralekkiego można porównać do kosztów nabycia osobowego samochodu. Następstwem rosnącej popularności i upowszechniania sprzętu ultralekkiego jest naturalny proces redukcji wymagań, także medycyny lotniczej, w celu dostosowania do niewygórowanych wymogów w tej kategorii lotnictwa.

Powszechna dostępność aktywności lotniczej, podobnie jak prowadzenie pojazdów lądowych  i wodnych, należy do oczywistych praw i wolności obywatelskich.

Rekreacyjna eksploatacja ultralekkiego samolotu, szybowca, wiatrakowca, motolotni odbywa się w dobrych warunkach meteorologicznych, prędkości użytkowe latającego sprzętu ultralekkiego są porównywalne do prędkości, jakie osiągają samochody i motocykle, a przeciążenia w locie, jakim poddawany jest pilot oscylują wokół 1 – 1,5g i rzadko przekraczają tę wartość.

Biorąc to pod uwagę, po kilkudziesięciu latach doświadczeń i eksploatacji lotniczych konstrukcji ultralekkich zrozumiano, że dla potrzeb latania rekreacyjnego wymagania medyczne stawiane pilotowi są bardzo podobne jak dla kierowcy samochodu osobowego lub motocykla z amatorskim prawem jazdy. W związku z tym w wielu krajach europejskich oraz w USA wprowadzono złagodzone wymagania dla rekreacyjnych pilotów UL.

Cały artykuł czytaj na stronie: https://zasterami.pl