Próby statyczne motoszybowca AOS-H2

Struktura motoszybowca AOS-H2 w klatce wytrzymałościowej (fot. WBMiL)

29 maja br. odbyły się wybrane próby statyczne motoszybowca AOS-H2. Badania mają na celu eksperymentalną weryfikację poprawności przyjętych rozwiązań konstrukcyjnych, a pomyślne ich rezultaty są jednym z warunków niezbędnych do wydania zgody przez organy państwowe na oblot prototypowego statku powietrznego.

Przeprowadzone próby obejmowały eksperymentalne badania wytrzymałości węzłów mocowania zespołu napędowego w kadłubie oraz próby usterzenia i tylnej części kadłuba.

W trakcie prób wykorzystywano nowoczesną aparaturę pomiarową w postaci cyfrowego systemu fotogrametrii przestrzennej, która umożliwia precyzyjne pomiary deformacji wybranych punktów badanej struktury. Uzyskane w ten sposób informacje posłużą nie tylko jako część dowodowa spełnienia wymagań budowy statków powietrznych, ale przyczynią się również do lepszego poznania pracy kompozytowej struktury nośnej motoszybowca.

Próby przygotowane zostały przez pracowników Katedry Samolotów i Silników Lotniczych Politechniki Rzeszowskiej wraz z aktywnym współudziałem studentów.


Struktura motoszybowca AOS-H2 w klatce wytrzymałościowej – widok z tyłu – na ziemi widoczne obciążniki przygotowane do próby (fot. WBMiL)

Motoszybowiec AOS-H2 powstaje w ramach projektu NCBiR nr PBS3/A6/24/2015 pt. „Napęd hybrydowy wykorzystujący ogniwa paliwowe lekkiego statku powietrznego” . Celem projektu jest możliwie szerokie sprawdzenie możliwości zastosowania ogólnie rozumianej techniki wodorowej w zastosowaniu lotniczym. Projekt integruje zespoły badaczy ze środowiska Akademii Górniczo-Hutniczej, Politechniki Warszawskiej i Politechniki Rzeszowskiej oraz inżynierów z Zakładu Szybowcowego z Jeżowa. Zbudowanie latającej platformy, której napęd bazuje na ogniwie paliwowym stanowi wyzwanie ze względu na różnorodne ograniczenia i wymagania stawiane z jednej strony przez przepisy, a z drugiej przez interdyscyplinarny charakter realizowanego przedsięwzięcia.

dr inż. Łukasz Święch, mgr inż. Radosław Kołodziejczyk

Źródło: Politechnika Rzeszowska
comments powered by Disqus