Prototyp RWD 13 o rejestracji SP-AOA, został oblatany przez Kazimierza Chorzewskiego, 15 stycznia 1935 roku. Po wprowadzeniu drobnych zmian w konstrukcji płatowca, w maju tego samego roku rozpoczęto produkcję seryjną samolotów RWD 13. Przerwał ją dopiero wybuch wojny w 1939 roku. Spośród wyprodukowanych około 100 egzemplarzy, blisko 20 wyeksportowano. W Brazylii, jedna maszyna tego typu lata do dziś.

W Polsce większość samolotów RWD 13 zakupiło Ministerstwo Komunikacji i LOPP. Kilka znalazło się w rękach prywatnych, dwa lub trzy egzemplarze zakupiły w sierpniu 1939 roku władze wojskowe. Podczas dostarczania ich we wrześniu do bazy w Brześciu, z zamiarem wykorzystania ich jako maszyn dyspozycyjnych, jeden z samolotów został pomyłkowo ostrzelany przez własną artylerię przeciwlotniczą.

Produkcję licencyjną samolotów tego typu podjęły również jugosłowiańskie zakłady Rogożarski. We wrześniu 1939 roku blisko 30 RWD 13 i 13S internowano w Rumunii i Szwecji.
Od 1937 roku równolegle produkowano sanitarny wariant RWD 13S, opracowany przez inż. Bronisława Żurakowskiego. Podczas Międzynarodowego Konkursu Lotnictwa Sanitarnego w Luksemburgu w lipcu 1938 roku, samolot w tej wersji uznany został za najlepszą maszynę. Oprócz wzmiankowanego konkursu, samoloty RWD 13 brały udział w krajowych i zagranicznych imprezach lotniczych: między innymi w Międzynarodowym Zlocie Skautowym w Holandii, IV Międzynarodowym Mityngu Lotniczym w Zurich oraz w Międzynarodowym Zlocie nad Jeziorem Balaton. W maju 1939 roku, luksusowo wykończony RWD 13 z rejestracją SP-BNY został podarowany przez Prezydenta Rzeczypospolitej jako prezent ślubny dla perskiego następcy tronu Mohammeda Rezy.

RWD 13 używane były jako samoloty sanitarne i łącznikowe podczas wojny domowej w Hiszpanii, Kampanii Wrześniowej, a także przez lotnictwo rumuńskie na Froncie Wschodnim przeciw ZSRR oraz przez Żydów w starciach z Arabami w 1947 roku. W tym samym roku, cztery zachowane w Rumunii egzemplarze powróciły do Polski. Eksponowany w Muzeum egzemplarz, został przekazany do zbiorów w 1963 roku. Po wojnie, w latach 1951-1953 RWD 13 był wykorzystywany w aeroklubach.

Dane techniczne:

Źródło: Muzeum Lotnictwa w Krakowie

W porozumieniu z Muzeum Lotnictwa Polskiego w Krakowie podjęliśmy wspólną inicjatywę, której celem jest przybliżenie czytelnikom, historii lotnictwa. Raz w tygodniu, prezentujemy informację na temat wybranego eksponatu krakowskiego muzeum. Aby uprzyjemnić lekturę i nawiązać rodzaj dialogu z czytelnikami, cykl publikacji połączony jest z konkursem.

Do każdego eksponatu, dołączone jest pytanie konkursowe. Odpowiedzi można udzielać bezpośrednio ze strony poprzez formularz internetowy.

Osoby, które udzielą prawidłowych odpowiedzi na 8 (słownie: osiem) konkursowych pytań wezmą udział w losowaniu nagrody, ufundowanej przez Muzeum Lotnictwa oraz portal dlapilota.pl. Gorąco zachęcamy do lektury i udziału w konkursie. Zapewniamy, że warto!

Link do eksponatów i pytań konkursowych znajduje się na stałe w prawej górnej części portalu.

Autorem i właścicielem opisów eksponatów, jest Muzeum Lotnictwa Polskiego w Krakowie.

Jeśli znasz ciekawą historię eksponatu, dopisz ją w komentarzu na dole strony. Jeśli zaś, posiadasz prywatną kolekcję zdjęć którymi chciałbyś się podzielić z Muzeum oraz czytelnikami, wyślij je na adres wspolpraca@dlapilota.pl z tytułem: Eksponat.

Nie zapomnij regularnie odwiedzać internetowej strony Muzeum Lotnictwa w Krakowie
Czytaj również: Muzeum to takie miejsce gdzie pamięć będzie wieczna...

Lista wszystkich eksponatów, do których przygotowaliśmy pytania
Pytanie konkursowe
W którym roku i dokąd, poleciał na swój ślub, fabrycznym RWD-13, pilot doświadczalny, członek Doświadczalnych Warsztatów Lotniczych, Aleksander Onoszko?